Podwórko w bloku

Jako dziecko mieszkałam w 4- klatkowym bloku na Dąbrowie. Podwórko było małe, ciągnęło się wzdłuż klatek schodowych, pomiędzy dwoma trawnikami, piaskownicą i ustawionym przy piaskownicy trzepakiem. Trzepak był najważniejszym punktem spotkań wszystkich dzieci .Pełnił rolę przyrządu gimnastycznego (fikołki, przewroty) oraz w oczekiwaniu na rówieśników był punktem spotkań. Przy trzepaku grało się w gumę, wiązało się gumę zamiast trzymać ją na nogach . Siedząc na rurze trzepaka omawiało się różne sprawy, podziwiało chmury , na ich podstawie ustalano pogodę na następny dzień. Wszystkie dzieciaki wychodziły na tzw. „dwór”.

Ja z koleżankami spędzałam czas oczywiście przy trzepaku lub na trawniku bawiłam się lalkami. Jeśli było to lato, to bawiliśmy się na kocu lub na trawniku. W dni deszczowe lub chłodne siedzieliśmy na klatce schodowej. Lalkom szyłam odzież (spodnie dzwony, sukienki, kapelusiki) lub bawiłam się w lekarza. Zakładałam lalkom na kończyny gips po wymyślonych przeze mnie urazach. Każdy nałożony gips miał swoją historię, a kontuzje były opisane w karcie chorego. Bardzo biedne były miśki, gdyż one otrzymywały największą ilość zastrzyków (z wody). Nasze zabawki były stare , zużyte , tanie. Każdy przynosił to, co miał i chciał.

Gdy byłam starsza (chyba klasa komunijna), często bawiłam się razem z koleżanką u niej w domu. Jej tata gotował i częstował nas obiadem, a my częstowałyśmy go kawą Inką serwowaną w serwisie dla lalek (kawa załatwiana była przez jej mamę z pracy).

Pamiętam te obiadki – najczęściej była to jedna pyza z mięsem (z mrożonki) i surówka z kiszonej kapusty. Za przygotowanie tego obiadu tata koleżanki wpraszał się do nas na kawkę i ploteczki.

W wakacje organizowaliśmy festiwale piosenki, oczywiście mikrofonem była rączka od skakanki. Poza ,,gumą,, był to najważniejszy atrybut zabawowy dziewczynek.

Elżbieta 1960




Podobne wpisy