Podobne wpisy
Zarzew
PrzezUlaMoja pierwsza dekada. Urodziłem się w Łodzi. Nie miałem innej możliwości. Moi rodzice mieszkali na Szlezyngu. Tam się poznali, pobrali jeszcze przed II- gą wojną światową . Okupacja ich rozdzieliła. Ojciec ślusarz, po szkole selezjańskiej, pracował w zakładach Rozenblata. Niemcy wychwycili dobrego fachowca i wywieźli na roboty do Rzeszy. Pracował w zakładach zbrojeniowych. Za działalność…
Z Wilna
PrzezUlaMoja rodzina przyjechała do Polski w 1945 roku z polskiego Wilna. Nie było łatwo otrzymać zezwolenie na repatriację. Należało udowodnić polskie pochodzenie i przynależność do kościoła katolickiego. Wiele osób chciało uciekać z terenu ZSRR. Najpierw wywieziono wszystkich w okolice Piły. Była tam niesprzyjająca atmosfera, Niemcy , szabrownicy, teren niebezpieczny. Postanowili jechać do centralnej Polski. Osiedlili…
Chojny
PrzezUlaRozpoczęłam pracę w 1973 roku, już na piątym roku studiów. Najpierw w świetlicy, a potem uczyłam języka polskiego. Najmilej wspominam pracę w małej szkole na Chojnach. Były po dwie klasy, na każdym poziomie i do 22 uczniów w klasie. Warunki do nauki idealne. Rodziny były zamożne. Większość rodzin mieszkała w domkach jednorodzinnych, a niewielka część…
Jadą wozy konne …
PrzezUlaNoc, wszyscy śpią. Nagle stukot końskich kopyt, krzyki. Wszyscy wstają, wychodzą kupować słomę, ziemniaki i kapustę . W Łodzi w latach 50 większość łóżek miała sienniki. Były szyte z grubego lnianego płótna w kolorze beżowym. Na środku był otwór zszywany grubą igłą, zwaną groszówką . Ciepły sierpniowy ranek, ludzie wynoszą sienniki, wymieniają starą roczną słomę…
Krzysztof skomentował(a) post „Mała uliczka na przedmieściach wielkiego miasta.”
PrzezUla2 sie 2026 Bardzo dziękuję za upowszechnienie moich wspomnień, do których napisania zainspirowała mnie Ula Borowska. To odpowiedź na jej prośbę:„Krzysiek, napisz coś, bo mam już dość, gdy słyszę, że Łódź to szare i beznadziejne miasto, a je
Kamienica z ulicy Sienkiewicza
PrzezUlaUrodziłam się w Łodzi, pierwsze lata życia spędziłam w kamienicy przy ulicy Sienkiewicza. W kamienicy mieszkało 55 rodzin. Wszyscy się znali, jednych lubiłam, a innych nie. Nie było awantur i nikt nikomu krzywdy nie zrobił. W podwórku była magiel, której właściciel hodował gołębie. Od samego rana ganiał ptaki, a dzieciaki goniły za nim. Mój ojciec…