Podobne wpisy

  • Zarzew

    Moja pierwsza dekada. Urodziłem się w Łodzi. Nie miałem innej możliwości. Moi rodzice mieszkali na Szlezyngu. Tam się poznali, pobrali jeszcze przed II- gą wojną światową . Okupacja ich rozdzieliła. Ojciec ślusarz, po szkole selezjańskiej, pracował w zakładach Rozenblata. Niemcy wychwycili dobrego fachowca i wywieźli na roboty do Rzeszy. Pracował w zakładach zbrojeniowych. Za działalność…

  • Z Wilna

    Moja rodzina przyjechała do Polski w 1945 roku z polskiego Wilna. Nie było  łatwo otrzymać zezwolenie na repatriację. Należało udowodnić polskie  pochodzenie i przynależność do kościoła katolickiego. Wiele osób chciało  uciekać z terenu ZSRR. Najpierw wywieziono wszystkich w okolice Piły.  Była tam niesprzyjająca atmosfera, Niemcy , szabrownicy, teren  niebezpieczny. Postanowili jechać do centralnej Polski. Osiedlili…

  • Chojny

    Rozpoczęłam pracę w 1973 roku, już na piątym roku studiów. Najpierw w świetlicy, a potem uczyłam języka polskiego. Najmilej wspominam pracę w małej szkole na Chojnach. Były po dwie klasy, na każdym poziomie i do 22 uczniów w klasie. Warunki do nauki idealne. Rodziny były zamożne. Większość rodzin mieszkała w domkach jednorodzinnych, a niewielka część…

  • Jadą wozy konne …

    Noc, wszyscy śpią. Nagle stukot końskich kopyt, krzyki. Wszyscy wstają, wychodzą kupować słomę, ziemniaki i kapustę . W Łodzi w latach 50 większość łóżek miała sienniki. Były szyte z grubego lnianego płótna w kolorze beżowym. Na środku był otwór zszywany grubą igłą, zwaną groszówką . Ciepły sierpniowy ranek, ludzie wynoszą sienniki, wymieniają starą roczną słomę…

  • Krzysztof skomentował(a) post „Mała uliczka na przedmieściach wielkiego miasta.”

    2 sie 2026 Bardzo dziękuję za upowszechnienie moich wspomnień, do których napisania zainspirowała mnie Ula Borowska. To odpowiedź na jej prośbę:„Krzysiek, napisz coś, bo mam już dość, gdy słyszę, że Łódź to szare i beznadziejne miasto, a je

  • Kamienica z ulicy Sienkiewicza

    Urodziłam się w Łodzi, pierwsze lata życia spędziłam w kamienicy przy ulicy Sienkiewicza. W kamienicy mieszkało 55 rodzin. Wszyscy się znali, jednych lubiłam, a innych nie. Nie było awantur i nikt nikomu krzywdy nie zrobił. W podwórku była magiel, której właściciel hodował gołębie. Od samego rana ganiał ptaki, a dzieciaki goniły za nim. Mój ojciec…