Podobne wpisy
Tradycje, święta i wydarzenia – czyli rok bez telewizora i telefonu komórkowego
PrzezUlaStyczeń Ferie w szkole trwały do Trzech Króli. Pierwsze rysunki do wykonania to choinka i zabawy na śniegu. Mimo, że trwały czasy komunistyczne to choinka i tak nie dała się wyeliminować z codziennego życia nawet w szkole . W domach często smażono racuchy. Były tańsze od pączków i faworków, które obowiązkowo produkowano w ,,tłusty czwartek,,…
Walka z ortografią
PrzezUlaMoje miejsce, w którym spędziłem dzieciństwo i czas szkolny to ulica Lipowa w Łodzi. To ulica w centrum miasta. Mieszkaliśmy z dziadkami w dwóch pokojach z kuchnią . Do naszego pokoju musiałem przechodzić przez pokój dziadków. Mieliśmy ubikację, ale łazienki nie było. Był jednak kran z zimną wodą . W tamtych czasach to był luksus….
Z Łodzi do Aleksandrii
PrzezUlaMoja mama mieszkała w Łodzi przed wojną. Po śmierci rodziców, jako dziecko, w wieku 10-11 lat przywieziona została do miasta. Pracowała w żydowskiej rodzinie. Mieszkała przy ulicy Gdańskiej 3, potem przy ul. Legionów aż do czasu wojny. Po wybuchu wojny pojechała na wieś w okolice Rawy Mazowieckiej. Tam poznała mojego ojca, który też poprzednio pracował…
W szwalni zdjęcia.
PrzezUlalata 50 łódzkie szwaczki
Mój ojciec powinien dostać Nobla.
PrzezUlaMój ojciec powinien dostać Nobla. Ojciec przyjechał do Łodzi z Wielkopolski mając 20 lat. Wcześnie został sierotą, więc wychowywany był przez stryja. Ciotka z wujem murarzem prowadzili gospodarstwo rolne. Po 5 klasach szkoły podstawowej, ojciec był posłany do terminu. Tak zdobył zawód piekarza, który wykonywał do końca życia. Mając 16 lat włożył buty stryja, wsiadł…
Moje Podwórko
PrzezUlaNiżej podpisany (aktualnie 75 lat), urodził się i spędził pierwsze 14 lat swojego życia (czyli do 1966 r.) w starej, przedwojennej 1-piętrowej kamienicy w centrum Łodzi. Do kamienicy przylegały dwa podwórka. Na jednym z nich, tym większym, regularnie, a jeśli pogoda dopisywała to codziennie, bawiliśmy się z kolegami, czyli dziećmi sąsiadów lub też dziećmi z…