Życie jest jak pędzący pociąg, szybko podejmij decyzje, czy wsiadasz…
W kamienicy przy ulicy Kilińskiego w Łodzi mieszkali też ludzie biedni z wyboru. Na drugim piętrze mieszkała ,,Marycha,,. Tak wołał na nią mąż. Ich syn był cztery lata młodszy ode mnie. Jak wszyscy z naszego podwórka chodził do szkoły podstawowej w naszej okolicy. ,,Marycha,, pracowała i dużo piła. Często wracała do domu brudna, niechlujna i zasypiała na klatce schodowej. Syn zawsze wciągał matkę do domu.
Ojciec chłopca był z zawodu ,,złodziejem” i najczęściej przebywał w więzieniu. Zawsze w dniu wypłaty zapraszali znajomych i organizowali libację. Szczególnie latem, całą noc słyszeliśmy śpiewy: ,, Panno Walerciu w…..”, śmiechy, a nad ranem awanturę. Do dziś nie lubię tej piosenki, a ludzi ją śpiewających uważam za prymitywnych. Pewnego razu zbudził wszystkich potworny huk. Myśleliśmy, że dom się wali. A to tylko goście Marychy wyrzucili przez okno stół.
Chłopiec zawsze pomagał matce, coraz rzadziej wychodził na podwórko. W końcu Jurek poszedł do wojska. Niestety uciekał i wracał do matki, by pić razem. Pewnego razu milicja poinformowała, że zapił się na śmierć. Został pochowany na koszt państwa. Przyczyną tej sytuacji był alkohol, nie bieda.
Na drugim piętrze mieszkała rodzina z trzema córkami. Bardzo pracowici, dodatkowo dorabiali jako dozorcy. Ojciec pracował na budowie. Pierwsi mieli telewizor. Córki chodziły do liceum ogólnokształcącego. Najstarsza otrzymała nagrodę, pisano o niej jako o najlepszej maturzystce. Ukończyła studium analityczne, pracowała, wyszła za mąż. Przeprowadziła się do otrzymanego od państwa czynszowego lokalu. Niestety jej życie zakończyło się szybko też z powodu alkoholu.
Druga siostra ukończyła studia i pracowała na stanowisku kierowniczym. Stworzyła dobry, godny dom, pomagała siostrom. Najmłodsza córka studiowała medycynę. Wszyscy mieli nadzieję, że ona osiągnie najwięcej. Była dumą swoich rodziców. Starali się, aby miała piękne stroje, modne buty. Ojciec kupił jej modny , wtedy bardzo drogi kożuch. Dopóki żyli rodzice, wszystko toczyło się poprawnie. Niestety, ojciec uległ wypadkowi i umarł. Matka ciężko zachorowała, a córka zaszła w ciążę z nieodpowiednim partnerem.
Zaczęła się tragedia. Matka umarła, a wraz z nią brak środków do życia dla córki i wnuczki. Mimo pomocy siostry i ojca dziecka młoda kobieta, przyszła lekarka, została salową w szpitalu. Matka, paląca dużo papierosów, umierła na raka policzka. Przyczyną tej sytuacji było niedostosowanie,(rozpieszczonej przez ciężko pracujących rodziców studentki), do samodzielnego życia.
Drugie piętro. Do starej kobiety przyjeżdżają dwie siostry spod Łodzi. Pomagają, opiekują się starszą panią, w zamian za mieszkanie. Chcą się uczyć, studiują, mają nadzieję na lepsze życie w mieście. Starszej siostrze się udaje, kończy studia zakłada rodzinę i wyprowadza się do bloków. Niestety, druga zakochuje się w złym człowieku, rodzi syna. Zostaje sama i wychowuje dziecko. Dorabia, opiekując się następną starszą panią, po której przejmuje dwupokojowe mieszkanie . Winna jest zła miłość .
Pierwsze piętro. Do małego dwupokojowego mieszkania wprowadza się młoda, piękna dziewczyna z trojgiem dzieci. Pomagają jej rodzice. Dzieci mają różnych ojców. Współczujemy młodej matce. Gotowi byliśmy jej pomagać. Niestety, była bardzo kochliwa. Pojawił się następny reproduktor i następne dziecko. Winna tej sytuacji była dziewczyna, która nie umiała uczyć się na swoich błędach. A może marzenia o wielkiej miłości? Dzieci zabrano do domu dziecka.
Była też piękność, jak Bardotka. Jej pojawienie się na ulicy wstrzymywało samochody. Matka mówiła, że córka jest tak śliczna, że zostanie dyplomatką. Uroda jest często przekleństwem.
Wracając z pracy po 20 -tej, mijałyśmy się w bramie, witałyśmy się. Padało pytanie,, gdzie idziesz, odpowiedź: do pracy- ja odpowiadałam: z pracy”.
Na parterze mieszkał urodziwy chłopiec. Była to rodzina inteligencka. Babcia rozpieszczała wnuka, na wszystko pozwalała. Matka pytała, do którego liceum idzie moja siostra – ,,bo musi od kogoś spisywać”. Alkohol zakończył jego krótkie życie.
Na strychu mieszkała rodzina z dwojgiem dzieci. Rodzice pracowali na tkalni. Tym razem choroba psychiczna matki, a potem syna, nie pozwalała na korzystanie z lepszego życia.
Najgorszym sąsiadem był Gozdek – donosiciel na milicję, człowiek o mrocznej, niejasnej przeszłości. Ciągle biegał na Piotrkowską do komisariatu i donosił . Jak nie miał co, to wymyślał, tworzył dziwne sytuacje. Niestety mieliśmy go przez ścianę . Sama, już jako dorosła osoba, musiałam iść na sąsiada ze skargą do organów władzy . Niestety nic to nie dało, dalej rozrabiał. Ten człowiek miał straszną przeszłość, mówił, że wykonywał podczas wojny i po niej, okrutne wyroki na przeciwnikach komunizmu i nowej władzy.
Oprócz osób opisanych w kamienicy mieszkało jeszcze 11 dziewcząt i 5 chłopców, z czego wszyscy ukończyli szkoły średnie lub studia. Wszyscy pracowali. Nikt nie był biedny.
Państwo zapewniało wiele atrakcji. Pracujący rodzice mogli wysłać dzieci na kolonie, otrzymywali za niewielką opłatą bilety do teatru. Prężnie działało ZHP. Latem w parkach odbywały się koncerty. W szkołach pracowały koła zainteresowań. W 5-tej klasie zapisałam się do koła geograficzno-turystycznego. Pojechałam na obóz wędrowny w Pieniny. Od 8 roku życia wyjeżdżałam na kolonie. Po ukończeniu 7 klasy pojechałam na obóz harcerski .
Niestety, nie zobaczyłam jeszcze krańca świata.
Urszula 1954