Mój ojciec powinien dostać Nobla.

Mój ojciec powinien dostać Nobla.

Ojciec przyjechał do Łodzi z Wielkopolski mając 20 lat.

Wcześnie został sierotą, więc wychowywany był przez stryja. Ciotka z wujem murarzem prowadzili gospodarstwo rolne.

Po 5 klasach szkoły podstawowej, ojciec był posłany do terminu. Tak zdobył zawód piekarza, który wykonywał do końca życia. Mając 16 lat włożył buty stryja, wsiadł na rower i pojechał w świat. Osiedlił się w Łodzi, gdzie założył rodzinę .

Był człowiekiem pracowitym i wszechstronnie uzdolnionym . Bardzo lubił muzykę, nawet próbował grać na gitarze.

Matka pracowała w szwalni. Mieszkali razem z teściową, czyli matką mojej matki. To właśnie babcia namówiła matkę, żeby wybrała tego biednego chłopaka, bo umiał naprawić korki. ,,Ma fach w ręku i z nim do czegoś dojdziesz”-mówiła.

I tak zostało. Naprawiał wszystko, robił stołeczki , regały, półki ,nauczył się nawet szyć. Do ślubu kupił ciemny garnitur z białą nitką, tak zwany ,,tenis”. Gdy moda się zmieniła ,pozbył się białych nitek i garnitur nabrał modnego szyku. Stare filcowe kapelusze zamienił na pantofle. Naprawiał buty, wymieniał fleki, podbijał gumą obcasy. Pewnego dnia przyszłam z podwórka z informacją, że dzieci mają samochód, a ja nie . Podszedł do sprawy ambitnie i skonstruował ciężarówkę z obracającymi się kołami, a napędem był sznurek. Ciągaliśmy auto z piaskiem po całym podwórku. W szkole zadano nam zbudowanie karuzeli – nie do wykonania przez dzieci. Dumna zaniosłam karuzelę z napędem ze szpulki na nici. Mama nie była gorsza,szyła nam sukienki, kostiumy i robiła kapelusze na bale karnawałowe.

Babcia pracowała w zakładach im. Próchnika, umiała szyć, robiła szydełkiem serwetki, haftowała płótna wiszące nad wodniarką ,,Zimna woda zdrowia doda„ – czytałam , zmywając naczynia. Nad stołem w kuchni wisiało płótno z napisem: ,,Smacznego”.

Pewnego dnia zostałam na godzinę sama, więc postanowiłam ozdobić kuchenny kredens czerwonymi różami. Użyłam do tego celu szminki mojej mamy. Po zakończonej pracy poszłam spać. Rodzina wróciła i z przerażeniem zobaczyła czerwony ,,zakrwawiony,, kredens i czerwoną pościel, ja byłam umazana czerwona szminką . Tak objawił się mój talent artystyczny odziedziczony po rodzicach i babci.

Babcia niepodzielnie zajmowała się domem i nami ,bo rodzice ciężko pracowali. Oczywiście sukienki szyła mama. Tkaniny kupowałyśmy na wyprzedażach w fabrykach, tak zwane resztki. Ojciec rozpruwał stare spodnie i mając formę szył nowe. Pierwszą spódnicę uszyłam, mając 13 lat. W moim domu naturalną sprawą było, że każdy coś umiał zrobić. Myślę, że wynikało to z zaradności mojego ojca. W 1962 roku rodzice zadecydowali, że będą budować dom i to pod Warszawą (tam matka odziedziczyła po śmierci swojego ojca działkę rolną).

Rodzice sami posadzili niewielki sad, ojciec wybudował pakamerę. Cała życie oszczędzali, a wyprowadzili się z Łodzi do dwupokojowego domku dopiero na emeryturze. Ojciec w piątek po nocnej zmianie, czyli o godz. piątej rano, jechał pociągiem, tramwajem, potem pekaesem na działkę. Kopał szpadlem fundament, zrobił studnię. Projekt domu musiał kupić, ale wykonał z kartonu przestrzenny model. Mozolnie powstawał dom. Pomógł stryjek – murarz. Ojciec sam wykonał centralne ogrzewanie, instalację elektryczną, hydrauliczną oraz ogrodzenie.

Kupował urządzenia, narzędzia i dziwił się, że w ,,centralnej Polsce,, sąsiedzi wchodzą na strych po drabinie, podczas gdy w ,,poznańskim,, były schody – wybudował na strych oczywiście schody.

Babcia przeszła na emeryturę i wprowadziła się do jeszcze niewykończonego domu. Tak jak wcześniej w Łodzi, tak i na wsi, hodowała kury, kaczki, gęsi. Skubała pierze, żeby zrobić dla wnuczek posagowe kołdry i poduszki. Sprzedawała na targu jajka, latem śliwki. Ojciec z powodu choroby zawodowej przeszedł na rentę. Zawód piekarza zmienił na hodowcę. Wybudował kurnik. Kury dawały jajka. Miał stałych odbiorców jaj i kur. To mu nie wystarczyło. Kupił malutkie indyki, ogrzewał je żarówkami, karmił pokrzywami, serem, drożdżami. Stado białych indyków zdumiewało klientów, pytali czy hodujemy łabędzie. Do końca życia miał szacunek sąsiadów, którym w wolnej chwili pomagał.

Nikt mnie nie przekona, że trzeba pochodzić z bogatego domu ,żeby spełniać marzenia.

,,Manna z nieba nie spadnie i trzeba pracować, albo nauka ,albo praca”- tak mawiał ojciec. Czy warto tyle pracować ? – tak, jeśli chce się mieć szacunek do siebie.

Urszula1954

Podobne wpisy

  • Z Wilna

    Moja rodzina przyjechała do Polski w 1945 roku z polskiego Wilna. Nie było  łatwo otrzymać zezwolenie na repatriację. Należało udowodnić polskie  pochodzenie i przynależność do kościoła katolickiego. Wiele osób chciało  uciekać z terenu ZSRR. Najpierw wywieziono wszystkich w okolice Piły.  Była tam niesprzyjająca atmosfera, Niemcy , szabrownicy, teren  niebezpieczny. Postanowili jechać do centralnej Polski. Osiedlili…

  • W drewniaku

    W drewniaku Słysząc: „moje łódzkie podwórko”, natychmiast w mojej wyobraźni pojawia się projekcja wspomnień. I bardzo doceniam siłę retrospekcji. Jestem zaledwie kilkuletnią dziewczynką, mieszkającą w piętrowym „drewniaku” na ówczesnych obrzeżach miasta. Choć nie pamiętam dokładnie samego budynku, wiem, że wchodziło się do niego po dwóch lub trzech stopniach schodów od strony południowej. Przywoływany przeze mnie…

  • Badacz czarnych dziur w kosmosie

    Urodziłem się w Łodzi na Chojnach. Matka pochodziła w Warszawy, gdzie w Powstaniu Warszawskim zginęła cała jej rodzina. Przeżyła ona i siostra. Nie mam nawet grobów moich dziadków. Ojciec też urodził się w Łodzi. Przed wojną ukończył szkołę,w Warszawie i pracował w drukarni. Podczas wojny pracował w tajnej drukarni. Pamiętam zdjęcie ojca, jak przez piec…

  • Pielęgniarstwo = pomoc

    Pielęgniarstwo = pomoc Mieszkałam z rodzicami w Łodzi, w czynszowej kamienicy. Mieszkało tam 14 rodzin. Sąsiad był kierownikiem w PKS, a żona położną. Chodziłam z nią na patronaże do domów, w których rodziły się dzieci. Kobiety rodziły w domach i bez komplikacji odbierała poród i nic złego się nie działo. Myślę, że z tego powodu…

  • Daleka droga

    Moja rodzina ze strony matki wywodzi się z Alzacji. Prapradziad von Falkenberg mieszkał w zameczku. Z Armią Napoleona trafił pod Moskwę. Został ranny i schronił się w dworku szlacheckim Nagiełłów na Litwie. Ożenił się z właścicielką tamtych dóbr. Rodzina żony przystąpiła do Powstania Listopadowego. Majątek został skonfiskowany. Musieli uciekać. Zabrali najpotrzebniejsze rzeczy i przyjechali do…

  • Okrutny początek

    Jest 1940 rok. Dworzec, wywózka Polaków na roboty do Niemiec. Moja babcia wraz z mężem ładowani są do wagonów. Babcia trzyma na ręku najmłodszą córkę. Obok idą starsze ,dwie trzymające się za ręce dziewczynki. Esesman stwierdza, że troje dzieci to za dużo i średnią dziewczynkę zostawia na peronie. Niewyobrażalna rozpacz, ból, płacz. Pociąg rusza. Zdarzenie…