Opowiadania

  • Moje łódzkie podwórko.

    Nasze podwórko było jedyne na całej ulicy i wyjątkowe pod każdym względem. Przede wszystkim dlatego, że było bardzo duże, wyłożone płytami chodnikowymi, posiadało okazałą piaskownicę pod topolą i ławeczkę pod krzakami bzów. Był też okazały ogródek kwiatowy, ale niestety dla nas dzieci niedostępny z powodu obaw, że zamienimy go w klepisko. Może to i prawda,…

  • Turystyczna pasja

    Ojciec pochodził ze wsi spod Góry św. Małgorzaty, urodził się w 1916 roku i od 6 roku życia mieszkał w Łodzi. Mama moja mieszkała w Łodzi, była córką szewca. Babcia miała czworo dzieci i nigdy nie pracowała. Dziadek był portierem łódzkiego sądu. Mieszkaliśmy w starej kamienicy przy ulicy Sterlinga. Były to dwa duże pokoje, kuchnia…

  • Opowieść o życiu w Łodzi w latach 1945-1975

    Urodziłem się 23 lipca 1945 r w Krakowie, czyli tuż po wojnie. Wywodzę się z rodziny inteligenckiej, więc z natury rzeczy moje doświadczenia są nieco inne. Ojciec był znanym plastykiem, nagradzanym przed wojną, współzałożycielem grupy ARTES we Lwowie. Musiał po zakończeniu wojny opuścić miasto z powodu obecności tam Rosjan, Ukraińców i represji stosowanych wobec Polaków….

  • Zabawy podwórkowe

    Rok 1965, lato- lipiec. Przeprowadziliśmy się do bloku. Blok typowy – pięciokondygnacyjny, piwnice z komórkami, pralnią i suszarnią, sześć klatek schodowych. Osiedle Młodych na Karolewie. Retkinia to była jeszcze wieś. Skomunikowanie z centrum Łodzi – dwie linie tramwajowe. Z przystanku tramwajowego widać było krańcówkę, obok której pasły się krowy. Moje pierwsze wspomnienie z zabawy na…

  • Daleka droga

    Moja rodzina ze strony matki wywodzi się z Alzacji. Prapradziad von Falkenberg mieszkał w zameczku. Z Armią Napoleona trafił pod Moskwę. Został ranny i schronił się w dworku szlacheckim Nagiełłów na Litwie. Ożenił się z właścicielką tamtych dóbr. Rodzina żony przystąpiła do Powstania Listopadowego. Majątek został skonfiskowany. Musieli uciekać. Zabrali najpotrzebniejsze rzeczy i przyjechali do…

  • Jarzębina czerwona, Que serasera.

    Lata pięćdziesiąte, początek sześćdziesiątych.,, Jarzębina czerwona”, „Que sera sera” – te piosenki zawsze kojarzą mi się z dzieciństwem. Widzę pokój pełen rozśpiewanych ludzi – to rodzice oraz ich znajomi z dziećmi, których traktowaliśmy jak bliską rodzinę. Niedzielne popołudnia to był czas spotkań towarzyskich, wspólne biesiadowanie i śpiewanie. Do dziś brzmią mi w uszach słowa piosenek…

  • Artystyczna Łódź

    Do miasta Łodzi płyną łodzie z ludźmi i ich marzeniami, nadziejami, pełni zapału twórczego, myśli o sukcesie, wzbogaceniu się, chęci ubarwienia miasta nowym kolorytem – miasta wędrówki „za chlebem”. Jednymi z nich byli moi rodzice. Przybyli z Bydgoszczy w 1952 roku. Tata podjął pracę w biurze. Mama udała się na egzamin do teatru, łódzkiej „Operetki”,…

  • Ze wsi do miasta

    Moi dziadkowie przyjechali ze wsi Małyń. Kupili w Łodzi duże mieszkanie. Pieniądze mieli ze sprzedaży majątku po swoich rodzicach. Były to lata 1930. Dziadek prowadził sklepik spożywczy, babcia nie pracowała, ale prowadziła dom, szyła nam ubrania, pracowała chałupniczo. Mieszkanie miało ponad 100 metrów, znajdowało się w pięknej kamienicy przy ul. Tuwima. Urodziła się trójka dzieci….

  • Moja sentymentalna Łód

    Łódź zawsze była dla mnie miejscem przyjemnym, z parkami, życzliwymi ludźmi, przyjazną atmosferą. Mieszkaliśmy z babcią i prababcią w kamienicy przy ulicy Dolnej. Babcia i prababcia pochodziły ze wsi i nie miały wykształcenia. Babcia sama nauczyła się szyć i prywatnie szyła dla kobiet i dla mnie sukienki, spódnice, bluzki. Przypuszczam, że zmusiły ja do tego…

  • Ze Lwowa

    Przyjechałem do Łodzi w roku 1947 jako jedenastoletni  chłopiec. Jechaliśmy ze Lwowa w nieogrzewanych wagonach, w  piętnastostopniowym mrozie. Brat miał tylko pół roku.  Pozwolono nam wysiąść z pociągu w Jarosławiu, gdzie  przeczekaliśmy zimę. Na wiosnę dotarliśmy do Łodzi.  Otrzymaliśmy od władz miasta rozpadające się zabudowania  bez podłóg. Nie dało się tam mieszkać. Interweniowaliśmy.  Otrzymaliśmy nowy…